Türkiye'ye giriş ve Vize

İKİNCİ KISIM

Yabancılar

BİRİNCİ BÖLÜM

Türkiye’ye Giriş ve Vize

Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkış

MADDE 5 –

(1)  Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkış, sınır kapılarından, geçerli pasaport veya pasaport yerine geçen belgelerle yapılır.

Belge kontrolü

MADDE 6 –

(1)  Yabancı, pasaport veya pasaport yerine geçen belge ya da belgelerini, Tür-kiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkışlarda görevlilere göstermek zorundadır.

(2)  Sınır geçişlerine ilişkin belge kontrolleri, taşıtlarda seyir hâlinde de yerine getirilebilir.

(3)  Havalimanlarının transit alanlarını kullanan yabancılar, yetkili makamlar-ca kontrole tabi tutulabilirler.

(4)  Türkiye’ye girişlerde, yabancının 7 nci madde kapsamında olup olmadığı kontrol edilir.

(5)  Bu maddenin uygulanmasında, kapsamlı kontrole tabi tutulması gerek-li görülenler en fazla dört saat bekletilebilir. Yabancı, bu süre içerisinde her an ülkesine dönebileceği gibi dört saatlik süreyle sınırlı kalmaksızın ülkeye kabulle ilgili işlemlerin sonuçlanmasını da bekleyebilir. Kapsamlı kontrol işlemlerine dair usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.

Türkiye’ye girişlerine izin verilmeyecek yabancılar

MADDE 7 –

(1)  Aşağıdaki yabancılar, Türkiye’ye girişlerine izin verilmeyerek geri çevrilir:

a)   Pasaportu, pasaport yerine geçen belgesi, vizesi veya ikamet ya da çalışma izni olmayanlar ile bu belgeleri veya izinleri hileli yollarla edindiği veya sahte olduğu anlaşılanlar

b)    Vize, vize muafiyeti veya ikamet izin süresinin bitiminden itibaren en az altmış gün süreli pasaport veya pasaport yerine geçen belgesi olmayanlar

c)   15 inci maddenin ikinci fıkrası saklı kalmak kaydıyla, vize muafiyeti kapsamında olsalar dahi, 15 inci maddenin birinci fıkrasında sayılan yabancılar

(2)  Bu maddeyle ilgili olarak yapılan işlemler, geri çevrilen yabancılara tebliğ edilir. Tebligatta, yabancıların karara karşı itiraz haklarını etkin şekilde nasıl kullanabilecekleri ve bu süreçteki diğer yasal hak ve yükümlülükleri de yer alır.

Uluslararası koruma başvurusuna ilişkin uygulama

MADDE 8 –

(1)  5 inci, 6 ncı ve 7 nci maddelerde yer alan şartlar, uluslararası koruma başvurusu yapmayı engelleyici şekilde yorumlanamaz ve uygulanamaz.

Türkiye’ye giriş yasağı

MADDE 9 –

(1) Genel Müdürlük, gerektiğinde ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının görüş-lerini alarak, Türkiye dışında olup da kamu düzeni veya kamu güvenliği ya da kamu sağlığı açısından Türkiye’ye girmesinde sakınca görülen ya-bancıların ülkeye girişini yasaklayabilir.

(2) Türkiye’den sınır dışı edilen yabancıların Türkiye’ye girişi, Genel Müdür-lük veya valilikler tarafından yasaklanır.

(3) Türkiye’ye giriş yasağının süresi en fazla beş yıldır. Ancak, kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından ciddi tehdit bulunması hâlinde bu süre Ge-nel Müdürlükçe en fazla on yıl daha artırılabilir.

(4) Vize veya ikamet izni süresi sona eren ve bu durumları yetkili makamlarca tespit edilmeden önce Türkiye dışına çıkmak için valiliklere başvuruda bulunup hakkında sınır dışı etme kararı alınan yabancıların Türkiye’ye giriş yasağı süresi bir yılı geçemez.

(5)  56.ncı madde uyarınca Türkiye’yi terke davet edilenlerden, süresi içinde ülkeyi terk edenler hakkında giriş yasağı kararı alınmayabilir.

(6)  Genel Müdürlük, giriş yasağını kaldırabilir veya giriş yasağı saklı kalmak kaydıyla yabancının belirli bir süre için Türkiye’ye girişine izin verebilir.

(7)  Kamu düzeni veya kamu güvenliği sebebiyle bazı yabancıların ülkeye ka-bulü Genel Müdürlükçe ön izin şartına bağlanabilir.

Türkiye’ye giriş yasağının tebliği

MADDE 10 –

(1)  Giriş yasağına ilişkin tebligat, 9 uncu maddenin birinci fıkrası kapsamın-da olan yabancılara Türkiye’ye giriş yapmak üzere geldiklerinde sınır kapılarındaki yetkili makam tarafından, 9 uncu maddenin ikinci fıkrası kapsamında olan yabancılara ise valilikler tarafından yapılır. Tebligatta, yabancıların karara karşı itiraz haklarını etkin şekilde nasıl kullanabile-cekleri ve bu süreçteki diğer yasal hak ve yükümlülükleri de yer alır.

Vize zorunluluğu, vize başvurusu ve yetkili makamlar

MADDE 11 –

(1)  Türkiye’de doksan güne kadar kalacak yabancılar, vatandaşı oldukları veya yasal olarak bulundukları ülkedeki konsolosluklardan geliş amaçla-rını da belirten vize alarak gelirler. Vizenin veya vize muafiyetinin Türki-ye’de sağladığı kalış süresi, her yüz seksen günde doksan günü geçemez.

(2)   Vize başvurularının değerlendirmeye alınabilmesi için, başvuruların usu-lüne uygun olarak yapılması gerekir.

(3)   Vizeler, Türkiye’ye giriş için mutlak hak sağlamaz.

(4) Vizeler, konsolosluklarca, istisnai durumlarda ise sınır kapılarının bağlı olduğu valiliklerce verilir. Konsolosluklara yapılan başvurular doksan gün içinde sonuçlandırılır.

(5)  Yabancı ülke diplomatlarına, Türkiye Cumhuriyeti büyükelçiliklerince resen vize verilebilir. Bu vizeler, genel vize verme usulüne uygun olarak Bakanlık ve Dışişleri Bakanlığına derhâl bildirilir. Bu vizeler harca tabi değildir.

(6) Ülke menfaatleri göz önünde bulundurularak vize verilmesinde yarar gö-rülen yabancılara, istisnai olarak Türkiye Cumhuriyeti büyükelçilerince resen vize verilebilir. Bu amaçla verilen vizeler, genel vize verme usulüne uygun olarak Bakanlık ve Dışişleri Bakanlığına derhâl bildirilir. Bu vize-ler harca tabi değildir.

(7) Vize türlerine ve işlemlerine ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.

Vize muafiyeti

MADDE 12 –

(1) Aşağıda sayılan yabancılardan Türkiye’ye girişte vize şartı aranmaz:

a)  Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu anlaşmalarla ya da Bakanlar Kurulu kararıyla vizeden muaf tutulan ülkelerin vatandaşları

b)  Türkiye’ye giriş yapacağı tarih itibarıyla, geçerli ikamet veya çalışma izni bulunanlar

c)  5/7/1950 tarihli ve 5682 sayılı Pasaport Kanununun 18 inci madde-sine göre verilmiş ve geçerliliklerini yitirmemiş yabancılara mahsus damgalı pasaport sahipleri

ç)  29/5/2009 tarihli ve 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 28 inci maddesi kapsamında olduğu anlaşılanlar

(2)     Aşağıda sayılan yabancılardan Türkiye’ye girişte vize şartı aranmayabilir:

a)  Mücbir nedenlerle, Türk hava ve deniz limanlarını kullanmak zorunda kalan taşıtlardaki yabancılardan liman şehrine çıkacak kişiler

b)  Deniz limanlarına gelip, yetmiş iki saati geçmemek kaydıyla, liman şehrini veya civar illeri turizm amaçlı gezecek kişiler

Sınır kapılarında verilen vizeler

MADDE 13 –(1) Vize almadan sınır kapılarına gelen yabancılara, süresi içinde Türkiye’den ayrılacaklarını belgelemeleri hâlinde, sınır kapılarında istisnai olarak vize verilebilir.

(2)  Sınır vizesi, sınır kapılarının bağlı olduğu valiliklerce verilir. Valilik bu yetkisini sınırda görevli kolluk birimine devredebilir. Bakanlar Kurulunca farklı bir süre belirlenmediği sürece, bu vize Türkiye’de en fazla on beş gün kalma hakkı sağlar.

(3)   Sınır vizesinin verilmesinde, insani nedenlere bağlı olarak sağlık sigortası şartı aranmayabilir.

Havalimanı transit vizeleri

MADDE 14 –

(1) Türkiye’den transit geçecek yabancılara, havalimanı transit vizesi şartı getirilebilir. Havalimanı transit vizeleri, en fazla altı ay içinde kullanılmak üzere konsolosluklar tarafından verilir.

(2)   Havalimanı transit vizesi istenecek yabancılar, Bakanlık ve Dışişleri Ba-kanlığınca müştereken belirlenir.

Vize verilmeyecek yabancılar

MADDE 15 –

(1)   Aşağıda belirtilen yabancılara vize verilmez:

a)  Talep ettikleri vize süresinden en az altmış gün daha uzun süreli pasa-port ya da pasaport yerine geçen belgesi olmayanlar

b)  Türkiye’ye girişleri yasaklı olanlar

c)   Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından sakıncalı görülenler

ç)   Kamu sağlığına tehdit olarak nitelendirilen hastalıklardan birini taşıyanlar

d)   Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu anlaşmalar uyarınca, suçluların geri verilmesine esas olan suç veya suçlardan sanık olanlar ya da hü-kümlü bulunanlar

e)   Kalacağı süreyi kapsayan geçerli sağlık sigortası bulunmayanlar

f)    Türkiye’ye giriş, Türkiye’den geçiş veya Türkiye’de kalış amacını haklı nedenlere dayandıramayanlar

g)   Kalacağı sürede, yeterli ve düzenli maddi imkâna sahip olmayanlar

ğ)   Vize ihlalinden veya önceki ikamet izninden doğan ya da 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre takip ve tahsil edilmesi gereken alacakları ödemeyi kabul etmeyenler veya 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa göre takip edilen borç ve cezalarını ödemeyi kabul etmeyenler

(2)     Bu madde kapsamında olmasına rağmen vize verilmesinde yarar görülen-lere Bakanın onayıyla vize verilebilir.

Vizenin iptali

MADDE 16 –

(1)  Vizeler;

a)   Sahteciliğe konu olduğunun tespiti,

b)   Üzerinde silinti, kazıntı veya tahrifat yapıldığının anlaşılması,

c)   Vize sahibinin Türkiye’ye girişinin yasaklanması,

ç)  Yabancının suç işleyebileceği yönünde kuvvetli şüphe bulunması,

d)  Pasaport veya pasaport yerine geçen belgenin sahte olması veya ge-çerliliğinin sona ermesi,

e)  Vize veya vize muafiyetinin amacı dışında kullanılması,

f)  Vizenin verilmesine temel olan şartların veya belgelerin geçerli olma-dığının anlaşılması, hâllerinde, vizeyi veren makamlar veya valiliklerce iptal edilir.

(2)     Vizenin geçerlilik süresi içinde yabancıyla ilgili sınır dışı etme kararı alın-ması hâlinde vize iptal edilir.

Vize işlemlerinin tebliği

MADDE 17 –

(1)      Vize talebinin reddi ya da vizenin iptaline ilişkin işlemler ilgiliye tebliğ edilir.

Bakanlar Kurulunun vize ve pasaport işlemlerinde yetkisi

MADDE 18 –

(1)  Bakanlar Kurulu;

a)  Pasaporta ve vizeye dair işlemlerin belirlenmesine ilişkin anlaşmalar yapmaya ve gerek gördüğü hâllerde bazı devletlerin vatandaşları için vize zorunluluğunu tek taraflı olarak kaldırmaya, vizelerin harçtan muaf tutulması da dâhil olmak üzere vize kolaylığı getirmeye ve vize sürelerini belirlemeye,

b)  Savaş hâlinde veya diğer olağanüstü hâllerde ülkenin bir bölgesini veya tamamını kapsamak üzere, yabancılar için pasaporta dair kayıt ve şartlar koymaya,

c)  Yabancıların Türkiye’ye girişlerini belli şartlara bağlayıcı veya kısıtla-yıcı her tür önlemi almaya,yetkilidir.